Moe van al dat blablabla.

Moe van al dat blablabla...! door Fons Van Craen (2/1/04).

Van beroep ben ik bediende, werkzaam in de verzekeringssector. Tot op heden heb ik veel gelezen over neoliberalisme, andersglobalisten, enz. Er wordt veel over geschreven en gepraat, doch m.i. zit de andersglobalist in je hart! Je moet het zelf doen.

Om de multinationals een beetje macht te ontnemen, koop ik bijvoorbeeld mijn groenten bij een vriend, die een kleine dorpswinkel heeft, mijn brood bij een vriend met een bakkerswinkel, groenten bij een boer uit mijn kennissenkring, enz. Al leef ik momenteel in de stad, toch tracht ik de dorpseconomie in het dorp, waar ik mijn jeugd doorbracht, mee in leven te houden!

Toen ik op 45 jaar weduwnaar werd, trouwde ik 3 jaar later met een Filippijns meisje omdat ik: 1 van haar hou, 2. haar thuisland mijn 2de vaderland noem, en 3. hou van het zwoele, tropische klimaat in de Filippijnen.

Haar moeder heeft een klein winkeltje, een sari-sari store, aan de rand van een Filippijnse stad. Met onze steun vanuit België kan zij op de plaatselijke markt groenten kopen van de boeren, verse vis van de vissers, brood van de plaatselijke bakker, enz. Haar winkeltje is een klein stukje van de regionale economie.

Aangezien de rijken, ook in België, de macht in handen hebben, en deze macht moelijk of niet te doorbreken is: "Hoe ga je namelijk een rijke, die op de ruggen van de gewone mensen, zoals jij en ik, rijk geworden is, overtuigen zijn geld te delen met de arme mensen in het Zuiden?", is het levensgevaarlijk in het Zuiden een economische, en daarmee verbonden politieke, revolutie te preken. Er zijn namelijk mensen, die het heel goed menen met de armen, doch zij worden door de overheid en in de media afgeschilderd als "rebellen", en met de hulp van neoliberale grootmachten onder controle gehouden.

Tevens kwam ik ginds oog in oog te staan met de problemen van werkloosheid. Een sociaal systeem, zoals in België, moet je in de Filippijnen niet gaan zoeken! Omdat de kinderen in de arme buurt niet zouden afglijden naar de status van straatkinderen, heb ik, samen met mijn zussen en mijn dochter een onafhankelijke, kleine vzw gesticht, waarin ik een groot deel van mijn spaarcenten stop, en wij alzo een 30 tal kinderen helpen hun schoolkosten, en dergelijke, te betalen.

Als andersglobalist mag je alleszins niet verliefd zijn op geld en te veel luxe! Je dient namelijk je rijkdom, hoe klein ook, met de armen in het Zuiden te delen! Zijn jullie zover? Zo ja, dan zijn we er klaar voor!!!